Como la mayoría sabréis este es un dulce de toda la vida. Con esta receta participo en el concurso del blog de la amiga Mari El Pucherete d...

SEQUILLOS


Como la mayoría sabréis este es un dulce de toda la vida.
Con esta receta participo en el concurso del blog de la amiga Mari
El Pucherete de Mari, “Una receta un recuerdo”.

Mi recuerdo es para mi abuela, que los hacía a menudo,y nos daba merienda a todos los nietos,con la gracia y la maña de las mujeres de antes,sin batidoras ni thermomix ni moldes,
y le salían todos igualitos.Esos son los "toques" que debemos conservar,para que no se pierda este arte de nuestros mayores.



INGREDIENTES

Para la masa
250 ml de agua
100 gr de manteca de cerdo
200 gr de harina
4 huevos

Para la glasa
½  vaso largo de azúcar glas
Un chorrito de zumo de limón
2 ó 3 cucharaditas de agua

PREPARACIÓN

Ponemos al fuego el agua con la manteca de cerdo.Cuando empiece a hervir añadimos la harina de golpe.Removemos inmediatamente y apartamos del fuego.Seguimos removiendo hasta que la masa forme una bola.A continuacion añadimos los huevos uno a uno hasta que queden bien integrados.

Seguidamente ponemos la masa en una manga pastelera con boquilla ancha y formamos las rosquillas del tamaño que deseemos.

El sistema tradicional de toda la vida era poner cucharadas de masa en la bandeja del horno,previamente untada con aceita y espolvoreada con harina,(ahora ponemos papel vegetal),y se hacia  el agujero con el dedo untado con aceite.


Precalentamos el horno a 200 º C y horneamos unos 10 minutos.Una vez hayan subido los sequillos bajamos el horno a 180º C y dejamos 10 minutos mas.Pasado este tiempo,los sacamos del horno y los dejamos enfriar.

Para la glasa mezclamos los ingredientes poco a poco,hasta que nos quede como un chocolate espeso.Lo cargamos en una manga pastelera con boquilla fina y decoramos los sequillos
 

65 comentarios:

  1. Que buenos..... que recuerdos.

    Te han quedado estupendo.
    Besos y buena semana

    ResponderEliminar
  2. La receta me encanta, y en cuanto pueda me la hago, y ahora te mando un monton de besos en respuesta a los que recibi de tu parte, me encanto conocer a Irmina, la pena es el poco tiempo que pasamos juntas, pero merecio la pena, si puedo espero ir a la superquedada que se esta organizando en Madrid, a ver si alli nos conocemos nosotras, seria estupendo darte ese achuchon en persona, un beso preciosa

    ResponderEliminar
  3. ¡Qué ricos! Tus sequillos los remojaba yo con mi cafelillo.
    Buen día

    ResponderEliminar
  4. Nena, me acabas de hacer feliz! me la llevo como oro en paño pa mi casita.

    Un besote muy fuerte.

    ResponderEliminar
  5. FICARAM LINDOS, UMA DELICIA PARA ACOMPANHAR UM CAFÉ OU CHÁ AO LANCHE.
    BOM DOMINGO
    BESOS

    ResponderEliminar
  6. Ay, el arte de nuestros mayores!. Yo no los conocía y los pienso hacer porque me han encantado, apuntado queda.
    Besos.

    ResponderEliminar
  7. Mucha suerte en el concurso qué ricos se ven...bessetssss

    ResponderEliminar
  8. Este comentario ha sido eliminado por el autor.

    ResponderEliminar
  9. Mesilda, yo recuerdo unos bollos muy similares... Me encantaban!!!!! Me guardo tu receta porque me han traido muchos recuerdos estas delicias dulces.
    Un besoteeeeeeeee

    ResponderEliminar
  10. Que buenos, y que tiempo hace que no me llevo uno a la boca, Mesilda.
    Me has metido ganitas :)

    biquiños linda.

    ResponderEliminar
  11. Chiquilla, rosquillas, eso, eso, es lo que quiero, qué buenas se ven y esa caja, me suena,eh!!
    Un beso grande.

    ResponderEliminar
  12. Es verdad que son de toda la vida, a mí me encantan y nunca lo he intentando.

    Besotes

    ResponderEliminar
  13. No tenía ni idea de que se hiciesen así.Menuda tentación tener esa caja en la cocina.....
    Un abrazo,
    María José

    ResponderEliminar
  14. Me parece una receta estupenda, de las que hay que conservar como oro en paño y es que nos acercan recuerdos imborrables verdad ?....

    Mucha suerte en el concurso.

    Besinos.

    ResponderEliminar
  15. Qué razón tienes: hay que ver qué delicias hacían nuestras abuelas, y todo "a mano", sin batidoras, ni robots, ni nada de nada.
    Los sequillos tienen una auténtica pintaza, me encanta esa glasita.
    Un besote, guapa, y feliz semana.

    ResponderEliminar
  16. Una maravilla de receta los sequillos de tu abuela. No deben nunca perderse estas recetas llenas de tradición. Por mi tierra no los conozco, pero me los apunto bien ya que se ven estupendos. Un fuerte abrazo, Teresa

    ResponderEliminar
  17. Pues que alegría me has dado con esta receta; que a mi me trae tantos recuerdos y que no conseguia recordar.
    Ahora cuando la he leído,se me ha venido a la memoria, así que la voy a copiar para hacerla cuando pueda.
    Besos

    ResponderEliminar
  18. Cuánto hace que no los como, madre mía... qué ganas me han entrado de comerlos!!
    :)

    ResponderEliminar
  19. Como me gusta la receta y que razón tienes amiga mía, que nuestras madres y abuelas hacian todo esto ellas solitas, sin ningún tipo de ayuda mecánica, eso si que era arte, ahora tenemos tantas cosas, compramos tanto, que a veces no nos acordamos ni de usarlo.
    Muchísimas gracias por tu aportación y por los recuerdos que la acompañan.
    Por cierto no sabes el tiempo que hace que no como sequillos y me encantan, esta receta la hago muy pronto.
    Un beso enorme y feliz semana

    ResponderEliminar
  20. suerte en el concurso vaya si se ven ricos!
    un saludo.
    http://conaromaacaserito.blogspot.com/

    ResponderEliminar
  21. Yo recuerdo que mi abuela me los compraba de pequeña y a mí me encantaban! Me llevo la receta para probarlos :D
    Un beso!

    ResponderEliminar
  22. Dan ganas de meter la mano a través de la pantalla del ordenador. A ver si me decido y los hago yo también.
    Un saludo.

    ResponderEliminar
  23. Tienen que ser deliciosos como lo son todas las recetas de las abuelas.
    Suerte en el concurso.
    Besos.

    ResponderEliminar
  24. Qué cosa más guapa! Puedes creer que no los he probado nunca? Manos a la obra!

    ResponderEliminar
  25. Que buenos por dios!! si dan ganas de atravesar la pantalla y coger uno
    mil besosssss

    ResponderEliminar
  26. Que ricos y cuanto hace que no los pruebo, lo mando al grupo de Facebook que por la mañanita dara gusto verlos! Besos

    ResponderEliminar
  27. Tienes toda la razon,esos son los toques. te han quedadode maravilla, vamos que me relamo! besoss

    ResponderEliminar
  28. Estoy contigo en eso de conservar el arte de nuestros mayores.Ademas de la cocina,los bordados,el ganchillo,los bolillos y otras artesanías que han estado abandonadas durante alguna generación y ahora parece que se está recuperando poco a poco...
    Como me gusta tu blog!
    Un saludo!

    ResponderEliminar
  29. Aquí no tenim aquests dolços tradicionals. Com són? Com uns bunyols? O com unes galetes seques?
    Tens raó que aquestes receptes de les àvies s'han de guardar com un tresor ;)

    ResponderEliminar
  30. Me quedo de seguidora y con la receta apuntada, para hacerlos que los pruebe a ver si son como "las rosquillas de Ledesma"
    Besitos...

    ResponderEliminar
  31. Totalmente de acuerdo ,mira que te echado de menos pillina..la receta es que me encanta mi yaya me los compraba pq sabia que me gustaban mucho.

    un abrazo

    ResponderEliminar
  32. Totalmente de acuerdo ,mira que te echado de menos pillina..la receta es que me encanta mi yaya me los compraba pq sabia que me gustaban mucho.

    un abrazo

    ResponderEliminar
  33. E' molto bella questa ricetta di tua nonna e immagino quanto fosse brava a farli senza tutti gli aiuti che abbiamo noi adesso nelle nostre cucine, bacioni ciao

    ResponderEliminar
  34. recetas de siempre.. como a mi me gustan

    besotes

    ResponderEliminar
  35. Bueno Bueno que preciosidad!
    Hola Mesilda!! Somos dos cocinillas celiacos poco experimentados, nos hemos topado con tu blog,y nos a gustado tanto que somos seguidores!
    Esta receta tiene una pinta estupenda! Nosotros intentaremos hacerlos pero sin gluten!
    Pasate por nuestro blog, a ver que te parecen nuestras nuevas recetillas y si te gustan hazte seguidora también porfa!
    Nuestra dirección es: http://elrincondelpaladar.blogspot.com/
    Esperamos más entradas como éstas!

    ResponderEliminar
  36. Que sabiduría de nuestras abuelas y que dulces tan parecidos tenemos en España, pues yo siendo de Extremadura, tengo unas roscas, Roscas del Obispo, que yo le llamo, muy parecidas a estas. Están riquisimas.
    Mis felicitaciones para tí, ojala no se perdieran nunca las tradiciones.
    Besos. Lola

    ResponderEliminar
  37. Aquests sequillos, tenen de ser molt bons, i sobretot amb un records d’infantesa que son els millors
    Petons

    ResponderEliminar
  38. la de tiempo que hace que no como sequillos.......me ha gustado mucho como te han quedado mesilda
    un abrazo,belen

    ResponderEliminar
  39. Hay qué hermosura.. ! me quedé conla boca abierta al ver la última foto, tan hojaldrados o espojosos?
    Delicia, lindos recuerdos :D
    Saludos

    ResponderEliminar
  40. Cuantos dias desconectada!!
    Que bueno Mesi, me recuerda tanto a mi abuela!!!

    ResponderEliminar
  41. mi piace moltissimo questa ricetta!complimenti come sempre!baci!

    ResponderEliminar
  42. Mesilda cariño como está mi niña guapa? bueno veo que vengo muy bien pues esa receta me la llevo que me ha encantado...
    Besitos cielo

    ResponderEliminar
  43. Qué ricos, qué bonitos y qué recuerdos... me ha encantado tu receta, contando el modo tradicional de hacer los roscos

    ResponderEliminar
  44. Dulces del recuerdo y con tradición son los mejores se ven estupendos y ricos,abrazos grandes.

    ResponderEliminar
  45. Te han quedado preciosos. Esta receta no la conocia y la copio para prepararla.

    BESOS

    ResponderEliminar
  46. ¡¡¡hay María!! A mí también me trae recuerdos. Mi padre viajaba por su trabajo y cuando pasaba por Villena siempre nos traía Toñas y sequillos. Y de Alcoy los pasteles de carne. besitos guapa

    ResponderEliminar
  47. Ay que ricos, a mí me encantan y estos se ven deliciosos.

    Un abrazo

    ResponderEliminar
  48. pues si te soy sincera, creo que nunca los he probado y me has tentado con esa foto del corte ;)

    Salu2, Paula
    http://conlaszarpasenlamasa.cultura-libre.net
    http://galletilandia.cultura-libre.net

    ResponderEliminar
  49. Hola ,que buenos, me recuerdan mi niñez,al igual que el tronco de coco y galletas que hasta se me había olvidado....
    Te felicito por tu blog y por lo generosa que eres compartiendo tus conocimientos.
    Me gustaría decírtelo en persona.En la foto no te reconozco,a ver si algún día te encuentro por algún sitio....
    Besos de una Ontinyentina.

    ResponderEliminar
  50. le hare' siguramente me encantan mucissimo un beso de la Italia

    ResponderEliminar
  51. Para mi, ya has ganado, guapa.Delicioso como siempre. Besitos

    ResponderEliminar
  52. No los conozco Mesilda, pero seguro que están deliciosos.
    Besos

    ResponderEliminar
  53. Me encantan Mesilda. Además se ven muy muy esponjosos. Preciosas fotos.

    Besos.

    ResponderEliminar
  54. Me encanta este dulce típico. En cuanto tenga manteca los preparo porque además de vistosos, son sencillísimos.
    Muchas gracias por compartir esta maravillosa receta!!!

    ResponderEliminar
  55. Ufff se me había pasado esta entrada :O

    Tienes razón, estos postres de las abuelas y madres, hechos a mano, con paciencia y cariño, son inigualables y un tesoro que no hay que perder.
    Me ha encantado la receta y las fotos.

    Un beso, guapa

    ResponderEliminar
  56. las recetas de antes son diferentes a las de ahora y más si estaban echas por abuelassss, veo que la tuya hacia unos sequillos estupendosss, este tipo de roscos me encantan.
    suerte y besosss guaapa
    feliz domingo

    ResponderEliminar
  57. Hola Mesilda que ricas recetas nos has preparado me gusta muchisimo y el tronco riquisimo.
    Saludos guapa

    ResponderEliminar
  58. Pura temptació!!!, els dolços són la meva perdició.

    Quina pinta més estupenda!!!!

    ResponderEliminar
  59. Mesilda, una receta tradicional muy de nuestra zona. Me encanta como te han quedado y además con su justo toque de glasa para que no resulten pesados.
    Me guardo tu receta, tengo que probar hacerla.

    Besos,

    ResponderEliminar
  60. Fenomenales,una receta que me llevo a mi cocina seguro.
    Me encantan las recetas tradicionales!!
    Besos
    Miguel
    lareposteriademiguel.blogspot.com

    ResponderEliminar
  61. Esto es como las roscas de viento, no???
    Que bueno nena, me la apunto!

    ResponderEliminar